برای برادری که با او نزیستم

این نوشته حال شما را خوب نخواهد کرد. برای عزیزترینی است که از دستش داده ام.   سلام رفیق جان، رفیقی که دیگر نیستی. بعد از تو دیگر به هیچ کس نگفته ام رفیق. بعد از تو حرفهای زیادی دارم و رفیقی که ندارم. تقویم و سال می‌گویند تو دیرتر از ما آمدی و اگر […]

درمورد ناگفته ها

“نشر هر مطلبی تجاوز خود خواسته به حریم شخصیمان است.”   مک لوهان از صفحه اینستاگرام معلم محمدرضا شعبانعلی   بعضی آدمها، فیلمها، نوشته ها و حرفهایی هستند که دوست داریم فقط برای خودمان باشد و درمورد آنها با هیچکس سخن نگوییم. چه آنها از عمیقترین احساسات و افکار ما ناشی می شوند و ممکن است […]

برداشت متفاوت ما از رویدادهای یکسان

    حدود دو ماه پیش، من و خواهرم، پله های درمانگاه بیمارستان را که رو به محوطه ی بیمارستان بود، همزمان داشتیم پایین می آمدیم. زن و مردی جوان و یک کودک روبروی پله ها و در پیاده رو، روی زیراندازی دراز کشیده بودند. پیش خودم گفتم چقدر مردم بیچاره اند. بیمارِ بستری شده […]

درباره توجه

الان سوم آذر ماه است. احساس میکنم به کشفهای جدیدی رسیده ام، البته فقط یک احساس است. نمیدانم اصلا درست است یا نه، بیهوده است یا نه. یا اینکه صرفا حاصل خیالپردازیها و برداشت اشتباه من. ذهنم درگیر کتاب “دروغگویی روی مبل” اروین د. یالوم است. شصت صفحه از این کتاب آموزنده ای که از […]

ری را

فیلم Run Lola Run را که می دیدم یاد شعر “دیر آمدی ری را” افتادم. “دیر آمدی ری را، باد آمد و همه ی رویاها را با خود برد” از محمدعلی بهمنی است. نمی دانم فقط همین است یا شعرِ طولانی تری است. در نت چیزی پیدا نکردم. (احساس میکنم چه قدر بی احساس در […]

درباره فیلم Lola Rennt

    سالها پیش، فیلمی دیدم که در مورد آینده بود، آینده به معنی چند روز بعد. (اسم فیلم یادم نیست.) برایم بسیار جذاب بود و ماجرای هیجان انگیزی داشت. در پایان فیلم متوجه می شدیم همه ی آن صحنه های مهیج و ماجراهای عجیب و دلهره آور در واقع اتفاق نیفتاده بود و فیلم […]

مسئله نارضایتی آدمها

پیش نوشت: این پست چیزی شبیه نق زدن است. اصلا نمیدانم چقدر بی ربط و با ربط نوشته ام. نوشتم تا مغزم سبک شود از این مسئله. کمال طلبی از آن ویژگیهایی است که ممکن است فکر و زندگی انسان را فلج کند. انسان گاهی آنقدر در یک ایستگاه می ماند و منتظر بهترین ابزار […]

پرسشهایی اشتباه و پاسخهایی که رضایت بخش نیستند

  پیش نوشت: این نوشته را بیشتر خطاب به خودم نوشته ام، نمیدانم تا چه حد درست است. استدلال محکمی هم برای آنها ندارم. تلاشی بود برای درک بهتر احساسات خود.   انسان در طول زمان پرسشهای زیادی در مواجهه با خود، طبیعت و دیگران، داشته و دارد. اما بعضی از ما سوالهایی اشتباه می […]

انتخابهای دیروز، خاطره های امروز

پیش نوشت: در نوشتن این پست شک داشتم اما سه بهانه باعث شد آن را سرانجام بنویسم و منتشر کنم. اولی پست “ روزهای بی احساس وبلاگ نویسی” محمد صادق اسلمی بود و دومی به بهانه هشتم نوامبر، روز جهانی رادیولوژی و سومی چون تلاش میکنم روزی حداقل پانصد کلمه بنویسم.   دانشی در مورد رشته […]