کوتاه‌نوشته‌ها

تصمیم گرفته‌ام ستونی داشته باشم برای نوشته‌های کوتاه. نوشته‌هایی که فعلا بلد نیستم در مورد آنها طولانی بنویسم اما به نظرم بهانه‌ای هستند برای به‌روز شدن اینجا.


بعضی وقتها تنها وقتی آب می‌نوشیم، تنها وقتی غذا می‌خوریم می‌فهمیم چه‌قدر تشنه بوده‌ایم، چه‌قدر گرسنه‌مان بوده. به گمانم دیدار بعضی آدمها هم همینطور است. تنها به هنگام ملاقات آنها می‌فهمیم چه‌قدر دلتنگشان بوده‌ایم و چه‌ قدر روحمان برای دیدن و لمس آنها مشتاق بوده. انگار ما با سرکوب این خواسته به آن بی‌اعتنا بوده‌ایم اما روح ما تشنۀ این اتفاق بوده و آن را از ما طلب‌می‌کرده.

4 دیدگاه برای “کوتاه‌نوشته‌ها

    1. سلام احسان

      فکرمی‌کنم جواب دادن به بعضی پیامها چه‌قدر سخته فقط می‌تونم با توجه به تجربه خودم و اون چیزهایی که خوندم و شنیدم بنویسم که بعضی خواسته‌ها در سطح جسم ماست مثل سیری که وقتی سیر شدیم، خوش طعم‌ترین غذا رو جلومون بگذارن، تمایلی به خوردن اون غذا نداریم، یا حداقل تمایلمون پایینه چون جسم ما اشباع شده.
      و بعضی خواسته‌ها در سطح روان ماست، مثل بوییدن یک عطر ملایم در یک فضای آروم که دوست نداریم اون محل رو ترک کنیم و تمایل داریم در معرضش باشیم.
      من فکرمی‌کنم بعضی از دیدنها شبیه سیرشدن و بعضی هم شبیه استشمام یک بوی دلپذیره.

      ممنونم برام نوشتی احسان

  1. دنبال ستون می گشتم. هنوز نیست نه؟ 🙂

    نمیدونم سرکوبه یا ترس. احساس میکنم برای من انکار کردن دلتنگی برای بعضی ها، هم معنی ترس از دست دادنشونه.

    1. تو قسمت مربوط به دسته‌ها نوشتم “نوشته‌های کوتاه”🙂
      حسنا شاید ما اونها رو “زودتر” کنار می‌گذاریم و انکارشون می‌کنیم برای اینکه روزی اگر اونها رو از دست دادیم بگیم این ما بودیم که به اختیار خود، زودتر اونها رو کنار گذاشتیم و این ناشی از ترس و احساس شکستیه که در وجود خودمون داریم.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *