رفتارهای مدگرا

احتمالا برای خیلی از ما پیش آمده وقتی آلبومهای خانوادگی چندسال قبل و یا حتی فیلمها و عکسهای دیجیتال دو سه سال پیش را نگاه می‌کنیم، از پوشش لباس خود تعجب کنیم و در حالی‌که در عکسها لبخند لوندی هم به لب داشته‌ایم، بگوییم چطور این لباسها را پوشیده‌ایم. بعد به خودمان دلداری ‌دهیم که ما با توجه به مد و جریان آن زمان، پوشش خود را انتخاب کرده‌ایم.

من فکرمی‌کنم افکار و رفتار ما هم، می تواند مانند ظاهر ما از یک مد خاص پیروی کند و متاثر از سبک فکری زمانه باشد.

در کتاب “زن بودن” تونی گرنت می‌خواندم که با آغاز دوبارۀ انقلاب فمینیستی در دهۀ ۱۹۶۰ میلادی با شعار برابری حقوق زن و مرد، بسیاری از زنان، همسران و فرزندان خود را به امید آزادی و رضایت شخصی ترک کردند اما آنچه از دست دادند همان زنانگی و قدرتشان بود و خلأیی که در وجودشان حس می‌ کردند. شاید این نمونه‌ای باشد بر اینکه انسان می‌تواند تابع رفتار مد زمانه باشد.

به گمانم افکار و رفتار ما می‌توانند ناخودآگاهانه هم باشند به این دلیل که شاید دیگران هستند که برای ما تصمیم می‌گیرند که چگونه فکر و رفتار کنیم _مستقل از مفید یا غیرمفید بودن آنها_ و حالا بر عهدۀ ماست که تصمیم بگیریم از این پوششهای فکری و رفتاری بابِ روز پیروی کنیم یا نه و تلاش کنیم سلیقۀ خودمان را در فکر و رفتار پیداکنیم.

2 دیدگاه برای “رفتارهای مدگرا

  1. کاش ما زنان یاد بگیریم که نباید به خاطر سنت ها و اعتقادات غلط جامعه، خودمان را تنبیه کنیم و به خودمان خشم بگیریم.

    1. معصومه من با خوندن کتاب “زن بودن” متوجه شدم بعضی از رفتارهای ما زنها اشتباهه و نسبت به این اشتباه نابینا هستیم. سنت، جامعه و انتخابهای ما باعث شده از زنانگی خودمون دور بشیم.
      با پذیرش و تسلیم میشه دوباره به خودمون برگردیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *