در جستجوی سکوت

آدمی گاه هر چند وقت یکبار، هر چند ماه یکبار، هر چند سال یک بار – نه، دیر می‌شود برایش- به وقت دلش وقتی از همه چیز و همه کس خسته شده وقتی شهر با آن همه وسعتش جایی برای او ندارد، باید برود پی جایی که آدم کمتری، ازدحام کمتری است، پی جایی که خود ِ بیشتری است. بگردد پی جایی که کوه باشد ابر باشد باد باشد و به هر طرف که بنگرد، آسمان را ببیند وسعتش را، ابهتش را.

بگردد برای جایی که حتی وقتی در اتاق نشسته، صدای هوهوی باد را بشنود، جایی که آسمانش از شدت زیبایی و شگفتی تو را به شک اندازد که آیا این رویاست یا حقیقت دارد، که برای چند لحظه هم که شده تو را از زمان جدا کند.

گاهی به این اتفاقها، به این مکانهای سادۀ ممکن سخت نیاز داریم.

3 دیدگاه برای “در جستجوی سکوت

    1. سلام طیبه جان

      امیدوارم به موقع شرایطی برات فراهم بشه و بتونی این سکوت رو تجربه کنی.
      شاید شرکت در تورهای طبیعت‌گردی یه روزه بتونه بهت کمک کنه

      ممنونم ازت برام نوشتی

  1. نسرین جان من معمولا مطالبت رو دنبال میکنم
    این مطلبی که نوشتی منو به یاد گذشته تسبتا تلخم و مشکلاتی که توی روابطمداشتم انداخت!
    تقریبا وارد هر رابطه ای که میشدم یکجور تموم میشد و خلاصه نگم حسابی داغون بودم!
    گذشت و گذشت تا اینکه اتفاقی یه مطلبی رو دیدم که واقعا کمکم کرد از اون وضعیت رها بشم ، نمیدونم اینجا جاش هست یا نه ولی گفتم بگم شاید مخاطبینت هم استفاده کنن ، یه مطلبی راجع به طرحاره درمانی بود که انگار دقیقا درد منو گفته بود:
    http://farafekr.com/schema-therapy/

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *